15-04-08

Stage.

Ik loop al een hele avond rond met een glimlach tot achter mijn oren (en ik ben al van nature zo'n breedsmoelkikker..)!


Ik had dus vandaag De Eerste Stagedag. De allereerste keer dat ik effectief les ging geven aan leerlingen van het tweede middelbaar. Onderwerpen: 1e les: Ontstaan Rome. 2e les: Punische Oorlogen (zelfde klas). Je kan nog zo goed voorbereid zijn als je maar wil en kan, in de praktijk loopt het altijd anders. Maar ik heb vandaag echt het gevoel dat ik beloond werd voor die slopende avonden lesvoorbereidingen maken, cursussen opstellen en taken en toetsen samenstellen.
(Echter: na aankomst op stageschool kon ik zowaar uitroepen dat zij die gingen sterven u groeten: in de lerarenkamer lag een nota dat het gisteren een spoedvergadering was, door een of andere brandstichting (en dan twee namen van leerlingen erbij), in de hal moesten enkele leerkrachten een koppel mannelijk ego uit elkaar halen door een hoogoplopende ruzie waar al een sjot was uitgedeeld en nog zo van die toestanden...)


Maar dus : m'n klas werkte goed mee, ik kende de leerstof zelf heel goed (niet onbelangrijk denk ik zo) en mijn 'klasmanagement' was ook dik in orde. Tijdmanagement sloeg echter wat tegen: een kwartier voordat mijn eerste les gedaan was, zat ik al door de leerstof. Al een geluk had ik een huistaak voorzien, waar ze dan in de les al aan konden beginnen.


Net voor de les voelde ik me eigenlijk zo'n ineengesmolten ijsblok. Jeweetwel, uit zo'n tekenfilmpje; dat er ineens zo'n plas water op de grond ligt. Zenuwen waren er alom (je had me moeten bezig zien deze ochtend; ik heb ter repetitie aan mijn lege slaapkamer een dik uur lesgegeven), en toen de eerste leerlingen 'mijn' klas binnenkwamen stond ik daar met knikkende knieën, bibberende handen (krijtje vasthouden helpt!), maar gelukkig ook met een iets of wat gezag-uitstraling. En het was dus, zoals al gezegd, ontzettend goed verlopen!
Het tweede lesuur ging het zelfs zo relaxed dat ik samen met de leerlingen grapjes kon maken, een momentje eens een beetje kon afwijken van de les (à la: ik heb geen taak meer als back up als ik weer te vroeg klaar ben dus zullen we eens wat lachen en zeveren) en ik had zelfs de indruk dat de leerlingen mij graag hadden. Mentor was ook lovend: leerinhoud was goed, aanpak was goed en ze zei zelfs dat ze jaloers was op mijn uitspraak.


Je zou voor minder als een breedsmoelkikker willen rondlopen! Cool


Mensen die trouwens rond 16:30 een blonde met MP3-speler en big smile aan een bushalte in Hoboken zagen 'dansen' ...  OnschuldigOnschuldigOnschuldigKnipoog


Ma goed, morgen kan het helemaal anders uitdraaien: heb het eerste uur een eerstejaar met als onderwerp de ontdekkingsreizigers. Of ik het zie zitten na deze goeie start? Ja en nee: ja door de lovende commentaar van de mentor, nee omdat het gewoon een andere klas is 
(dan zouden die mondhoeken wel eens tot op m'n tenen kunnen hangen..)..

x



Update: stagedag 2: Ik ben euforisch goedgezind! Ik moest vandaag maar één uurtje lesgeven en wie stond daar ... jawel, mijn eigen lector geschiedenis (die komt maar één keer kijken in de twee stageweken, normaal gezien onaangekondigd, en verder komt er niemand van mijn school kijken; het lesuur dat hij er is moet dus echt goed zijn!)! Goed, onderwerpen bij deze klas uit het eerste middelbaar waren: Columbus en het kompas. Onderwerpen waar ik zelf nog niet over geleerd had en ondanks dat ik best goed voorbereid was, was ik het meest onzeker bij deze les om die te geven..
Ma goed! In de klas zaten er 3 Mohammed's. Ik pikte ze eruit en zette ze vanvoor in de klas, ik benoemde ze -nadat we Columbus gezien hadden- alledrie tot Columbus en ze moesten met mijn kompas de hele klas rondgaan. Er waren dan 2 andere leerlingen die aanwijzingen moesten geven (zoveel stappen naar het noorden/zuiden../..) en zo moesten ze uiteindelijk terug bij mij (Amerika) vooraan geraken. Mijn eigen lector was zelf aan't lachen omdat ie het zo leuk vond, ha!
Commentaar achteraf: hij was meer dan tevreden en vond het behoorlijk goed voor een eerstejaarstudent, mijn lichaamshouding en taal waren dik oké, ik was zeer goed bezig omdat ik afwisselde van werkvormen (in het begin van de les: klasgesprek ("Naar welk werelddeel zouden jullie eens willen gaan?"), dan nog doceren, lln zelf laten voorlezen en meedenken, creatieve oefening (kompas), etc etc..) mijn leerstofinhoud mocht sterker zijn, maar hij begreep dat omdat we het onderwerp zelf nog niet gezien hadden .... Meneer was content!


En dan kom je buiten, zie je het zonnetje schijnen en denk je:
"Hell yeah baby!!"

x

21:20 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

13-04-08

Gepakt & gezakt!

(Sorry mannen, 't is weer 'n langere blog geworden als eerst gedacht..)


Energiedrankjes? Check. MP3-speler? Check. Chocolade? Check. Kompas? Check. Proper ondergoed? Check.


In tegenstelling tot wat deze titel zou vermoeden ga ik jammer genoeg niet naar een of ander exotisch eiland waar ik mezelf in een hangmat kan smijten met een mojito en 3 bronstige locals met palmbladeren me een frisse wind toebrengen. In fact, it's the opposit.
Ik heb het gevoel alsof ik constant enkele gigantische bergen moet overgeraken. Voorlopig zitten we bij de Mount Everest: de stage-berg.
Ik ben deze berg al halfwege: de lesvoorbereidingen, cursussen voor de leerlingen, toetsen en taken zijn gemaakt en verstuurd naar mentor (leerkracht wiens lessen ik zal overnemen). Rest mij enkel nog het lesgeven zelf de komende twee weken en de reflectieverslagen.
Mijn ochtend is anders wel euforisch en heerlijk begonnen: ik kreeg feedback van mijn mentor op mijn doorgestuurd werk en het was allemaal goed, ik was goed bezig, een paar spellingsfoutjes, maar het heb dat goed gedaan. Ik ben ontzettend, ontzettend, ontzéttend blij dat het oké is, had vandaag en morgen alvast voorgehouden voor eventueel correctiewerk, maar dat hoeft dus niet! Als ik zo hoor van medestudenten dat die reacties terug krijgen à la: "DIT ZIJN GEEN LESVOORBEREIDINGEN!" en als ik zo hoor hoe vervelend hun mentor is, dan voel ik me echt een gelukzak (
kuch, mss heb ik het gewoon zelf ook wel goed gedaan!)..


Ma goed, mijn avonturierstocht dus. Na de stage is het nog welgeteld 4 weken tot we de Kilimanjaro (lees:de examens) bereiken. (Examens! Alweer! Ik ben nog maar net goed en wel bekomen van de intensiteitsshock van mijn eerste hogeschoolexamens in januari!). Ik hoop dat er in die periode niets vervelend gebeurd en dat al de rest gewoon even wil meezitten (mijn verjaardag!), want ik denk dat ik me als een uitgemolken koe ga voelen..
Deze Kilimanjaro is gewoon een degoutante berg: als je je niet goed vastmaakt, geen stevige basisuitrusting hebt, niet fit aan de tocht begint, kan je wel eens het slachtoffer worden van zeer gladde en venijnige uitschuivers...


Vervolgens kom ik na de Kilimanjaro op een vlakte terecht, hopelijk met een beetje zonneschijn. Alles is overzichtelijk en helder, ik mag gewoon rechtdoor wandelen zonder ups en downs, maar zal wss moeten oppassen voor de landmijnen. Na de Kilimanjaro ben ik zo vermoeid en mentaal retarded dat ik bij elke kleine misstap wel eens zou kunnen ontploffen (
een gewaarschuwd mens is er twee waard..)


Geen bergen in de zomervakantie? Vergeet het. Eerst is er nog een heuveltje: vakantiewerk. Jajaja, kan fijn werk zijn en met fijne collega-studenten enzo, maar het blijft werken hé mensen. En dan bereiken we weer een massief gebergte, van welke ik de naam nog niet ken vermits ik de omvang er nog niet van ken (Pfoeh, herexamens dus. Heb er voorlopig één, maar ik schat dat er nog 2 zullen bijkomen).


Dan zullen we al eind augustus zijn. Een strand en een zeetje zouden wel welkom zijn.
In het kader van "ik ben single, ik blijf single en ik ga eens zien hoe goed ik mezelf ken en wat ik allemaal al kan", ben ik aan het denken om na de herexamens eens in m'n uppie op vakantie te gaan. Ik ben eigenlijk altijd met vrienden of met m'n toenmalig lief op vakantie geweest, en ik denk wel dat ik mezelf best goed zou kunnen redden.
Keuzemogelijkheden: Egypte (Piramiden van Gizeh, de Nijl, de Abu Simbel, Memphis, ... en god wat wil ik nog allemaal zien!) of Griekenland (Acropolis, Parthenon, etc etc, + eventueel Kreta voor de heengegane Minoïsche cultuur; Knossos e.d.).
Goed, Egypte zie ik de laatste tijd minder zitten als vrouw alleen. Tenzij mijn ouders en vrienden de 10 in ruil gegeven kamelen eerlijk kunnen verdelen onder elkaar.


Zoeff, back to reality. Dromen is gezond, maar eerst nog lekker de geweldige bergen over....


Al een geluk zijn er op de bergen ook enkele gelijklopende paden, waarop ik met vrienden weg kan, kan gaan feesten, kan uitslapen, een goed boek kan lezen, of zoals de dag van vandaag: puur relaxen, straks nog wel even naar buiten (hello sunshine!!) Smile

x



PS: heb met radio Donna twee tickets voor de HedKandi party gewonnen op 2 mei in Club Industria. Wie gaat mee? Cool

INDUSTRIA

13:10 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

11-04-08

Olé, de mannen geraken uit hun winterslaap.

Ohjee, rebel dat ik ben. Ik denk dat ik zonet voor de 2e keer dit schooljaar een geschiedenisles heb gemist. Mààr ik heb een excuus: heb nog genoeg stagewerk vandaag en dan ga ik echt geen 4 uren luisteren naar hoe je schoon schrift schrijft op een schoolbord.
Ook de vermoeidheid begint zijn tol te eisen.. Ik ben gisteravond nog met ex-klasgenoten L., N., en M. , uit de middelbare school dus, iets gaan drinken.
Of ik nog mee ging naar Noxx? "Neenee, moet morgen echt naar de les!" Mjah, hier zit ik nu Onschuldig 
Sorry N.!
Ondanks dat het gisteren slechts 00:30 was dat ik terug thuis was, voel ik me vandaag echt moe. Ik hoop dat die tikkende bom ("Energieke geeuw") niet in zijn laatste 10 aftelseconden zit, niet vlak voor m'n stage!


't Was gisteren niet bepaald m'n dagje.
Langs allerlei kanten voelde ik me lastig gevallen. 't Zal wel deels aan het mooie weer liggen, de zonneschijn en het aangename weer zorgt voor positieve energie (Wisten jullie dat uit onderzoek bleek dat in Scandinavische landen bv. meer depressiviteit hangt en dus linea recta meer zelfmoorden plaatsvinden dan in zuiderse landen? Allen emigreren naar 't zuiden mensen, 't is er goedkoop en er is toch plek genoeg!) en alle pubers en de meerderheid van de mannelijke bevolking lijken daar maar niet mee om te kunnen gaan:


* In een campus (gelukkig niet de campus waar ik les ga geven) van mijn stageschool werd ik door 3 leerlingen verhinderd om een gang binnen te gaan die naar de directie leidt. Ik moest er zijn voor de nodige rompslomp van documenten. Die jongens waren alle 3 een kop groter dan ik, ik vraag hen vriendelijk of ik mag passeren, ze bekijken mij van kop tot teen, grijnzen, zeggen tegen elkaar met big smile "héé, n blondje! jajaja" en gaan dan langzaam maar zeker opzij, met zo'n lichamelijke dreiging, alsof ze me elke moment zouden aanraken. Waarom?? Ik heb nog een kordate "Danku!" gezegd en gewoon doorgelopen, maar gedegouteerd was ik wel.


* Op terugweg van deze campus moest ik de tram nemen. Jammer genoeg was het net het uur dat enkele klassen gedaan hadden met school en dus ook diezelfde tram moesten nemen (ik heb me echt voorgenomen om tijdens mijn stage desnoods enkele bussen later te nemen op terugweg naar huis, ik ga écht niet op de bus zitten met 'mijn' leerlingen). Maar goed, tram zat dus vol met leerlingen en ik. Njah, 2 gastjes konden het ook niet laten om mij in te sluiten door wat te dicht bij me te komen staan. Ik ben gewoon een halte vroeger afgestapt (toch mooi weer) om dan maar de bus te nemen. Maar waarom toch??


* Gisterenavond op terugweg van "het iets gaan drinken" ging ik samen met N. met tram 6 naar huis. 3 gasten stappen op, de laatste was een meter groot ofzo. En toen zaten we met 5 op de tram. Liliputter kwam in de tram naar ons gelopen en vroeg ons wat wij het leukste vonden: drum 'n' bass of (??) ik dacht techno. Nog voor te antwoorden vroeg ik hem hoe oud hij eigenlijk was. 15 zei hij, bijna 16. N. en ik hadden hem echt 11-12 geschat.
Soit, N. moest vroeger af de tram, en nog geen 2 minuten later kreeg ik al een smsje van haar: "dat het al weer van dat is: 'schoon meiske' enzo". En ook op de tram was ondertss meer manvolk opgestapt dat wat teveel omkeek naar mijn richting. Ik belde maar naar N. (lang leve gratis bellen naar proximus!), want als je 'bezig' lijkt te zijn met bellen, lijkt men ons al sneller met rust te laten... Maar waarom??


* Nu, iets dat niet gisteren is gebeurd maar enkele dagen geleden: ik heb zo'n Netlogtoestand gedoe (je bent pro of je bent contra, maar ik moet daar natuurlijk weer tussenin denken: het is heerlijk om barbietrutten en macho's (gemiddelde leeftijd: 16,5 ofzo) die hun borstkast posten, bezig te zien, 't is leuk om eens via een ander kanaal dan msn te 'communiceren' (hoewel ik communicatie via internet maar een vergiftigd geschenk vind (enfin, ik heb hier ook wel een blog.. oh jongens, ik weet toch nooit wat ik wil hé)), en oké, de mannelijke aandacht is soms ook wel tof, maar uiteindelijk is het maar een saaie en lege bedoening), en ik kreeg plotseling een PM van een 32jarige man waar in stond dat ik sympathiek leek, en dat ik maar es naar zijn foto's moest komen zien op zijn profiel 'omdat ik hem wel zou herkennen'. Goed, ik gaan kijken, vent nog nooit gezien. Dat laat ik dan ook weten: "herken je niet, sorry!". Krijg ik ineens reactie terug dat hij lector is op mijn hogeschool, vraagt ie me van wie ik les krijg enzo ... Fronsen


Két!

Dankuwel allen om mijn gezaag aan te horen, 't was nodig.

X

10:59 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

10-04-08

Diep zo diep.

Viavia een filmpje doorgekregen..
Een beetje nostalgie kan geen kwaad Cool



Die muziek, die tekst, die danspasjes, die T-shirts, die kapsels, die gillende grieten, die knuffels op 't podium, die hele heisa en merchandising errond .... En vooral nu: het maar niet kunnen begrijpen! Ik weet nog dat ik 'JM' de schoonste gast vond,...


Ik lig hier dubbel... Dit is ongetwijfeld de grappigste geschiedenis die ik het voorbije schooljaar algezien heb Tong uitstekend, jammer dat ik dit niet voor m'n stage kan gebruiken!

12:21 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

09-04-08

Energieke geeuw.


Mijn bioritme is volgens mij compleet f(bliéép)ed up. Ik geraak de laatste 2 à 3 weken meermaals per week niet in slaap (eerder: ik blijf actief tv kijken, voor school werken, nog even iets gaan drinken met vrienden (dat dan uitloopt), of zoals nu ook bloggen) tot 03:00 - 03:30. Zelfs wanneer ik me voorneem om om 23:00 in bed te kruipen merk ik dat ik nog klaarwakker blijk te zijn. Ik kreeg daarstraks bijvoorbeeld nog een voorstel van N. om mee te gaan basketten. Zou ik niet geweigerd hebben omdat ik me weer had voorgenomen nog voor school te werken, dan was ik wss weer meegegaan en stonden we op dit uur in de nachtwinkel ofzo. En D. vroeg of ook ik morgenavond meeging naar een klein kotfeestje. "Efkes maar", zei hij toen ik weer begon te zagen over mijn schoolwerk. Maar ik ken die "efkes" ondertussen wel ;) .
Maar goed, ondertussen is het hier ook wel weer 02:00. Maar ik kan deze avond eindelijk met trots zeggen dat dat komt doordat ik nog hard voor school gewerkt heb!


Wat wel een voordeel is, maar misschien is dat ook wel een tikkende bom, is dat ik ook makkelijk opsta na 5 à 6 uren slaap. Ik snap er niets van, niet dat ik hiervoor lui was, maar wanneer ik hiervoor de mogelijkheid had om tot 's middags in bed te blijven liggen soezen deed ik dat ook. Ik vraag me af hoelang dit nog gaat duren. Misschien heb ik onbewust wel gewoon mijn eigen bioritme gebrainwashed door in de paasvakantie vaker 's nachts dan overdag te leven, door pas af te spreken met vrienden om 00:00 waar dat vroeger al 18:00 was ofzo. Gezond kan het niet veel langer nog zijn.

Ik ga me alvast in pyjama zetten, misschien helpt dat wel :)

kus x

02:06 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

05-04-08

Get to know me: the lingerie, the shoes en the feet.



Met de gedachte "we gaan eens even het stad in met vrienden" zijn we gisteren-vannacht-vanochtend weer iets te laat in ons bed gekropen.
Met hartsvriendin L., good old peep V. en zijn vriend B. hebben we als het ware de ronde van Antwerp-City gedaan. We zijn een beetje overal en nergens geweest totdat we uiteindelijk (weer) belandden in 't Vervolg tot een dikke 04:00. ("Nee V., ik moet écht nog voor school werken, de volgende keer kunnen we het laat maken!" .... )


Maar goed, daar wou ik het eigenlijk niet over hebben, dit was eerder ter inleiding om even te melden dat mijn poging hier om een deftige blog neer te typen wel eens verstoord kan worden door gebrek aan concentratie en kwakzalverigheid langs mijn kant. Jullie zouden me eigenlijk eens moeten zien hangen in bed op de moment. 't Is niet eens elegant ofzo, of vrouwelijk.


IK wil het eigenlijk hebben over mijn meest heerlijke zwarte pumps van zo'n 2 weekjes oud en de dingen die je ermee meemaakt. Ik vind ze echt uberfantastisch, zelfs wanneer ik even een misstap bega en ondanks dat ze de eerste 2 inloopdagen ver-schrik-ke-lijk veel pijn deden (You'll all know it girls).
Heb zelfs de indruk dat deze schoenen een beetje zoals een indringend parfum zijn wanneer je ergens the room entered. Of misschien wil ik dat denken, maar laat me dat dan ook maar denken.
Alleszinds, ze zijn een boost voor mijn zelfvertrouwen wanneer ik de deur uitga.


Maar vannacht stelden de schatjes me teleur. Tijdens de plaatselijke dansjes in't Vervolg (yes, wat zelfs lukte op pumps!), had ik een beetje de indruk dat my black beauties mijn overstappers de andere kant op wouden brengen. Bij voorkeur naar een plek dat iets hoger gelegen was, zacht was en warm.  
Nuja, ik had m'n lange zwarte kousen aan, dus ik zette hen even aan de kant. Niemand die trouwens zag dat ik op m'n sokken aan't dansen was, heerlijk eigenlijk ("I know something that you don't knoooow").
Ook mijn lingerie spartelde tegen. Maar goed, het is dan ook niet slim om een witte braahh aan te doen als je naar een plek gaat met blacklight (en ik maar denken dat ik wel erg goed in trek was die avond).


Soit, de schoenenkwestie dus. Ik werd onrechtstreeks verplicht om hen weer aan te doen door B. die zijn glas liet vallen. Heb dan nog maar wat lekker gelamed op een kruk, regelmatig checkend of ik genoeg buiten bereik was van de blacklight.
Op terugweg, die godzijdank DROOG was, de shoes even in m'n iets of wat oversized handtas gestoken (dààr is dat handig voor, mannen) en al schaterend met L. aan de arm opgemerkt dat er een gat in de sok zat. Nuja, ik heb eigenlijk altijd wel gaten in mijn sokken, maar bij deze kwam mijn grote rood-gelakte teen piepen. Je moet weten, ik heb echt verschrikkelijk lelijke voeten. Ik ga jullie de details besparen en zal het houden op appelboom-tenen af en toe eens gespijsd met een geurtje. Die rode nagellak zit er eigenlijk enkel ook op om te redden wat er nog te redden valt, ma bon.


Ooh god, hoe ga ik eigenlijk ooit weer aan een lover geraken als ik dit hier allemaal vertel?


Soit, uiteindelijk nog een fijne, dolle en lange avond gehad. Maar les chaussures sexuelles ga ik wel houden voor de avonden waarop ik zéker weet dat het effectief blijft "bij iets te gaan drinken" en niet wéér uitloopt. Of voor de avonden wanneer ik sokken aandoe zonder gaten. Of eigenlijk nog beter: voor de avonden wanneer het weer het toelaat om ze puur natuur te dragen.

x



IMAG4387bis

18:21 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

03-04-08

De dubbelzinnige & tegenstrijdige blog, nu ik 'm zo overlees.

Als vrouwelijke single heb je het niet gemakkelijk dezer dagen, heb ik bedacht.


Een vrijgezelle man die vele (puur vriendschappelijke) vriendinnen heeft, krijgt meestal de complimenten dat hij gevoelig is (want hij kan toch zo goed praten met zijn vriendinnen, en hen begrijpen) dat hij toch zo'n aangenaam gezelschap is, dat hij sociaal is, dat hij 'leuk' is zonder bijbedoelingen. Etc.. etc..
Maar wanneer een vrouw als vrijgezel (te)veel mannelijke vrienden krijgt... Zij krijgt dan vaak eerder een beoordeling die meer naar het losbandige, hoerige, speelserige gaat.


Is toch gek?


Zo had ik gisteravond ook even twijfels om nog in te gaan op klasgenoot N. zijn voorstel om mee de stad in te trekken. N. ging er zijn, net zoals klasgenoten S., R., M., D., en blijkbaar nog twee vrienden (B. & Y.) van N.
Ik moest even tellen. Dat was 7x testosteron. 
H. en G., de ladies aan wie ook gevraagd werd om mee te gaan, konden niet.


Dilemma: langs de ene kant had ik nog wel zin in een stapje in de wereld, langs de andere kant: om daar als enigste griet tussen te hangen en wetende dat die mannen er nogal een feestje van kunnen bouwen... 
Knoop doorgehakt: ik ga mee. N. heeft een grote overtuigingskracht en ik woon op 10 minuutjes stappen van het uitgaanscentrum, dus kon eigenlijk ten alle tijden naar huis when necessary.


Toch voelde ik me op sommige momenten maar even bizar. Ik zag wel enkele mensen kijken; "wat doet die chick bij die 7 gasten". Wat enerzijds van pas kwam als bodyguards, was anderzijds ook wel een kleine bedreiging. En dat allemaal omdat mensen vinden dat vrouwen niet weg lijken te mogen gaan met mannen (klasgenoten nota bene). Niemand zal zoiets luidop zeggen, want we leven uiteindelijk in de 21e eeuw én in de Westerse wereld, maar er zal toch ook maar weinig volk rondlopen die daar niet dubbelzinnig over gaat denken.


Alleszinds: ik heb me nog geamuseerd. Het bier vloeide rijkelijk in " 't Vervolg" en in Park Avenue (jaja, idd... ) stonden we allen als een vrolijke bende te dansen op, onder, boven en tussen elkaar (waarom gebruik ik nu een uitdrukking die nogal tegenstrijdig is met de moraal van m'n blog?). De foto's zijn dan ook niet mis. 
Mijn testosteron-aura verhoorde me zelfs over mijn "type". Mjah, wat is mijn type eigenlijk? In "Het Vervolg" kon ik wel enkele knapperds aanduiden, ik geraakte zelfs aan de praat met 2 bomen van kerels die ik eerder op de avond had zien praten met zo een van die knapperds. Toen deze 2 kerels maar wat onnozel begonnen te doen, vroeg ik hen op de man af waar die 3e kerel naartoe was, want dat was wel een "schoon ventje" (hello rediscovered guts!). Hij was al naar huis. Gadver. Dat was nu al de 2e keer sinds ik vrijgezel ben dat ik te laat in actie schoot, of te laat mijn sprong waagde tot naast een interessant dier op de dansvloer Cool.


Soit, ik blijf erbij, het blijft eerder bij kijken en is lachen voorlopig, meer wil ik nog niet dat ervan komt. Misschien wel eens een babbeltje, maar het grappige is dat je idee over iemand vaak zo verknoeit kan worden vanaf de moment dat ie z'n mond open doet.


Het was uiteindelijk half vier toen B. problemen kreeg met een Chinees en we wijselijk zijn afgedruipt. Ik ging naar huis, beetje waggelend weliswaar, en kroop in m'n bedje. Na nog ongeveer een kwartier van dat verschrikkelijk uitgaansgetuut in m'n oren te hebben moeten aanhoren, zal ik ongeveer wel vertrokken zijn naar dromenland.... terug naar de dansvloer Onschuldig


x


IMAG4331bis

(Mijn broek was niet gestreken)

17:56 Gepost door in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |